12 Şubat 2011 Cumartesi

Mutluluk

Çocukluğuna özlemle bakar ve öyle bir mutluluğu tekrar yaşayamayacağını düşünür bazılarımız. Tasasız olmanın, ve küçük şeylerle hayalgücünün yarattığı bir histir çocukkenki.  Biz büyüdükçe düş dünyamız küçülür, daha çok insan olma kargaşasıyla ve kaygısıyla dünyaya kapılırız. Ama ben herkes kadar geçmişe bakıp, o mutluluğu birdaha yaşayamayacağını düşünenlerden değilim. Büyüdük de ne oldu diyenlere, yaşlarının verimliliğini, farkında olmanın ayrıcalığını , ve birşeyleri değiştirebilmeleri için güçleri olduğunu hatırlatıyorum. Eskiden, hesapsız küçük dünyalarımızda mutluluk sığlardaydı, bir ağacın meyvesinde, bir bakkal dükkanında, renkli bir taşta..Şimdi biraz derinlerde ama  yine etrafta... Biz değiştik, mutluluk yine mutluluktu, biz zorlaştırdık , üst raflara kaldırdık, çelik dolaplara sakladık, hatta bilgisayar ekranına sıkıştırdık. Mutluluk hala mutluluk.. belkide elimizin altında...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder